Μετα από πολύ σκεψη αποφασισα πως αυτό θα επρεπε να ηταν το
πολυαγαπημενο Castlevania.
Το παιχνιδι είναι ένα πανεμορφο(και για μενα γεματο αναμνησεις) sidescroller το οποιο
εκδοθηκε για το πολυαγαπημενο συστημα της Nintendo τον Σεπτεμβρη του 1986 στην
Ιαπωνια και τον Μαιο του 1987 στις ΗΠΑ, ενώ στην Ευρωπαικη Ηπειρο εφτασε το
1988.
ΤΟ ΣΤΟΡΥ:
Απλο και σκοτεινο. Εν ετη 1691 ο Κομης Δρακουλας αναγεννειτε
και εχει βαλει στοχο να καταστρεψει για αρχη την Transylvania και
στην συνεχεια ολοκληρο τον κοσμο. Ο παικτης αναλαμβανει τον ρολο του Simon Belmont και
κανει επιδρομη στο καστρο του Δρακουλα γνωστο και ως Castlevania. Στο καστρο τον περιμενουν
ορδες τερατων αλλα αυτος οπλισμενος με το αγιασμενο μαστιγιο του και τα διαφορα
item που
βρισκει κατά διαστηματα προσπαθει να ξεπερασει κάθε εμποδιο και να φτασει στην
κορυφη του καστρου οπου βρισκεται και ο Αρχοντας του σκοτους… Πανω-Κατω η
ιστορια ολων των παιχνιδιων της σειρας είναι αυτή, απλως εχουμε αλλαγες στους χαρακτηρες στα main weapon και
ισως και στην περιοχη.
ΤΟ GAMEPLAY:
Ουτως η αλλως το controller του NES ειχε στην
ουσια 4 κουμπια Α,Β,START,SELECT συν τον σταυρο
κινησης, κι όμως για την εποχη εκδοσης το παιχνιδι εκμεταλλευτηκε στο επακρο της
δυνατοτητες gameplay που του
δωθηκαν. Με τον σταυρο κινησης όπως μπορειτε να αντιληυθειτε και από μονοι σας σ
ένα κλασικο sidescroller,το
‘’αριστερα’’ κινει τον ηρωα αριστερα, το ‘’δεξια’’ τον κινει δεξια και το ‘’κατω’’
κανει τον ηρωα να σκυβει, το Α τον κανει να πηδαει και το Β να χρησιμοποιει το
μαστιγιο του. Όμως η χρηση του ‘’πανω’’ ηταν πολύ διαφορετικη, πατωντας το ‘’πανω’’
και το Β χρησιμοπουσες το secondary item που βρισκοταν στο πανω μερος της οθονης μαζι με το Lifebar το
Highscore κτλ. Ακουγεται φοβερο ετσι??? Δυστυχως όχι. Μπορει το gameplay να
εκμεταλλευεται τελεια το λιτο controller
του NES,όμως είναι ένα από
τα πιο αδικα και εκνευριστικα videogames ever made.
Ο Simon δεν μπορει να ελεγξει τα αλματα του στον αερα όπως ο Mario για
παραδειγμα, πρεπει πρωτα να κινηθει οσο είναι στο εδαφος και μετα να κανει το
αλμα προς την αναλογη κατευθηνση, κατι που κανει το platforming κομματι
του παιχνιδιου τουλαχιστον δυσκολο, στη συνεχεια η χρηση του μαστιγιου φαινεται
να είναι καθυστερημενη κατά μισο δευτερολεπτο εξ αιτιας ενός animation που
κανει τον Simon να προετοιμαζει το μαστιγιο του πριν το τιναξει επανω στον
εχθρο του, κατι που σημαινει πως εάν σε καποια περιπτωση βρεθειτε αντιμετωποι
με δυο τερατα ταυτοχρονα, πιθανοτατα θα δεχτειτε damage και
πιστεψτε με το life σας τελειωνει πολύ πιο γρηγορα από ότι φανταζεσται καθως
βλεπεται την τεραστια μπαρα ζωης.
ΤΟ SOUNDTRACK:
Το soundtrack του Castlevania είναι αρκετα επικο, και συνδυαζεται τελεια με κάθε stage και
ατμοσφαιρα 8bit.Ο ηχος
αν και 8bit ηταν αρκετα μελωδικος και δημιουγουσε την καταλληλη ατμοσφαιρα.
Βεβαια ο ακολουθος αυτου του game:Simon’s Quest ειχε
καλυτερο soundtrack αλλα υστερουσε αλλου, αυτά θα τα συζητησουμε σε άλλο κειμενο
στο μελλον.<link>
ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΕΙ:
Συνολικα είναι ένα φοβερο παιχνιδι που θα προτεινα σε
οποιονδηποτε δεν το εχει δοκιμασει ειτε να ξεθαψει το NES του (εάν εχει)
από την αποθηκη και να το παραγγειλει μεσω ιντερνετ η καποιου μαγαζιου, ειτε να
κατεβασει το jnes το καλυτερο emulator για υπολογιστη. Βεβαια κατά την γνωμη μου εκτος από ευχαριστηση
το παιχνιδι προκαλει και εκνευρισμο διοτι είναι αρκετα αδικο σε πολλα σημεια.
Οποτε ΓΙΑ ΜΕΝΑ οποιοσδηποτε το τερματισει σε κονσολα με λιγοτερα από 5 Gameover θα
πρεπει να παρει για τροπαιο 10000 ευρω μετρητα, ταξιδι τον γυρο της Ευρωπης και
την Κατερινα Στικουδη γυμνη στο κρεβατι του. Ηταν το πρωτο retro gaming review θα
επακολουθησουν περισσοτερα. Οποιος θελει σχολιαζει το κειμενακι ειτε
επικοινωνει μαζι μας μεσω fb η email.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου